Blessures horen erbij?

Strootman

​Regelmatig is het in het nieuws, een bekende sporter die zijn of haar voorste kruisband scheurt: ‘Opnieuw zware knieblessure voor Nick Bakker’ of ‘Strootman scheurt kruisband en mist WK’ is maar een kleine greep uit het nieuws. Er wordt binnen de sport vaak gezegd ‘blessures horen erbij’. Met andere woorden, blessures worden gezien als iets onontkoombaars. Een gescheurde voorste kruisband heeft directe consequenties voor de sporter maar ook nog lang daarna. Ondanks dat er operatieve mogelijkheden zijn verdient preventie de voorkeur. Gezien de hoge kosten die met blessures gemoeid gaan en het persoonlijk en professioneel leed, lijkt dit van essentieel belang.

Blessures worden te vaak gezien als iets onontkoombaars

Vanuit mijn rol als coördinator van de KennisWerkPlaats Training, Coaching en Presteren als onderdeel van lectoraat Toegepaste Sportwetenschap en mijn promotie-onderzoek bij Bewegingswetenschappen ‘Motorisch leren in preventie van voorste kruisbandblessures’ hoop ik oplossingen aan te kunnen dragen en steeds dichter te komen bij ‘blessurepreventie hoort erbij’.

Vier belangrijke stappen van blessurepreventie zijn:
1) bepalen van de aard/omvang van het probleem,
2) identificeren van de risicofactoren,
3) implementatie preventieve methoden en
4) monitoren van het effect op blessure incidentie.

Ondanks dat er al meer dan 20 jaar preventieprogramma’s worden ontwikkeld, neemt de incidentie voorste kruisband blessures niet af. Op korte termijn zijn ze vaak effectief, echter op lange termijn niet. Preventieve methoden worden niet optimaal geïmplementeerd bij teams. Coaches zijn terughoudend met het implementeren aangezien het niet hun primaire interesse heeft, het hen veel tijd kost, het geen voordeel oplevert ten opzichte van de huidige trainingen of omdat het complex is. Sporters willen het vaak alleen uitvoeren als het niet saai is en als ze het idee hebben dat het tot minder blessures leidt en tot het verbeteren van hun prestatie. Eerdere preventieprogramma’s leidden veelal niet tot een verbeterde prestatie of de prestatie nam zelfs af. Aangezien trainers vooral bezig zijn met directe prestatie verbetering, maakt dit het natuurlijk erg moeilijk om hen te overtuigen van de toegevoegde waarde van blessurepreventie. We zitten dus nog eigenlijk bij fase 1 a 2.

Van 19 – 21 maart 2015 was ik op het congres ‘ACL Research Retreat’ in Greensboro (NC, USA), waar de internationale top van het onderzoeksveld over voorste kruisband blessures samenkomt. Bij deze meeting is de vraag wie er verantwoordelijk is voor het uitvoeren van de preventieprogramma’s aan de orde geweest. Zijn dat de trainers en de coaches, of meer de professionals om het team heen zoals fysiek trainers, sportfysiotherapeuten, krachttrainers of embedded researchers. De tendens lijkt toch te gaan naar dat laatste, wetende dat het draagvlak onder trainers en coaches natuurlijk onontbeerlijk is. Deze gedragenheid van de trainers en coaches is hierbij de uitdaging.

Zijn trainers, sportfysiotherapeuten, krachttrainers of embedded researchers verantwoordelijk voor preventieprogramma’s?

Binnen onze onderzoekslijn zijn we echter bezig om dit hand in hand te laten gaan. Professionals, zoals hiervoor genoemd, worden derhalve geadviseerd om instructies en feedback te richten op het resultaat van de beweging (externe focus) in plaats van de manier waarop wordt bewogen (interne focus), om 1) de prestatie van de sporter toe te laten nemen (bijvoorbeeld spronghoogte of sprongafstand) en 2) het risico op voorste kruisband blessures af te doen nemen. Hiermee proberen we alle 4 de stappen van blessurepreventie te doorlopen en gedragenheid te creëren, om uiteindelijk de incidentie voorste kruisband blessures te verlagen.

In twee papers die onderdeel zijn van mijn proefschrift, hebben we hiervoor respectievelijk het theoretische kader en handvaten voor de beroepspraktijk geschetst. Bovendien laten de experimenten die we uit hebben gevoerd bij 90 recreatieve basketballers veelbelovende resultaten zien, deze zijn met veel enthousiasme ontvangen op het congres in maart en zullen binnenkort worden gepubliceerd in het KSSTA tijdschrift.

Foto: www.goal.com

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedintumblrmail

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *